چگونه سلامت دستگاه گوارش، سودآوری و رفاه دام را متحول می‌کند؟

دستگاه گوارش دام صرفاً محلی برای هضم و جذب مواد مغذی نیست؛ بلکه قلب تپنده بهره‌وری و رفاه دام محسوب می‌شود. تامین متعادل مواد مغذی، پیش‌شرط تولید پایدار است، اما اهمیت روده فراتر از تغذیه است. میکروبیوم روده به عنوان یک سد دفاعی قدرتمند، نقشی حیاتی در تقویت سیستم ایمنی و پاسخ به چالش‌های محیطی و تغذیه‌ای ایفا می‌کند. علاوه بر این، تعاملات پیچیده میان میکروبیوم و سایر اندام‌ها از طریق متابولیت‌ها، مستقیماً بر متابولیسم کل بدن تاثیر می‌گذارد. بنابراین، حمایت از سلامت روده دام و حفظ عملکرد صحیح دستگاه گوارش، نه تنها ضامن سلامت حیوان است، بلکه کلیدی‌ترین فاکتور برای دست‌یابی به حداکثر راندمان تولید و بهبود کیفیت زندگی در حیوانات مزرعه به‌شمار می‌رود.

همچنین بخوانید:

♣ نقش اسیدهای آمینه در تغذیه طیور

♣ اسیدی فایرها در تغذیه دام و طیور

رفاه دام چیست؟

حیوانات مزرعه در طول دوره پرورش خود همواره با چالش‌های محیطی و فیزیولوژیک متعددی روبرو هستند. شرایط سختی مانند تنش گرمایی، تراکم بالای جمعیت در واحد سطح و ضعف در پروتکل‌های بهداشتی، مستقیماً رفاه دام را به خطر می‌اندازند. علاوه بر این، مراحل حساسی نظیر بارداری و شیردهی، فشار مضاعفی بر سیستم ایمنی و متابولیسم دام وارد می‌کنند. در چنین شرایط بحرانی، تامین دقیق و متعادل مواد مغذی نقشی فراتر از تغذیه معمولی دارد؛ این امر باعث تقویت عملکرد بافت لنفاوی روده (GALT) شده و توانایی بدن را برای مقابله با عوامل بیماری‌زا به حداکثر می‌رساند. در واقع، با بهینه‌سازی سلامت گوارشی، می‌توان حتی در سخت‌ترین شرایط محیطی نیز رفاه بهینه حیوانات و تداوم تولید را تضمین کرد.

اهمیت بررسی به موضوع رفاه دام

عملکرد بهینه دستگاه گوارش دام برای سلامت، عملکرد و رفاه دام و محیط زیست بسیار مهم است. زیرا کارایی خوراک را بهبود می بخشد، استفاده از آنتی بیوتیک ها را کاهش می دهد و ایمنی غذا را حفظ می کند. بنابراین، بهینه سازی عملکرد دستگاه گوارش دام باعث ارتقای تولید پایدار حیوانی شامل شامل رشد، تولید شیر، کیفیت گوشت می شود. با تأثیرگذاری بر عملکرد و سلامت روده دام، حیوانات انعطاف پذیرتر می شوند. روش متداول تغذیه گاوهای شیری با جیره های پر غلات می تواند با ایجاد کاهش pH شکمبه، التهاب، اسیدوز روده عقبی و استرس اکسیداتیو، با افزایش اندوتوکسین و محتویات پاتوژن گوارشی، و با کاهش ظرفیت های جذبی و بازدارنده، سلامت دستگاه گوارش دام را کاهش دهد.

عوامل موثر بر سلامت دستگاه گوارش دام

مکانیسم های متعدد و پیچیده ای در عملکرد و سلامت دستگاه گوارش دام دخیل هستند. طی چند دهه اخیر، اتخاذ انتخاب ژنتیکی برای صفات رشد و تولیدمثلی بالا، اجرای تکنیک های پیشرفته پرورشی همچون بهداشت، واکسیناسیون، مسکن، حمل و نقل و غیره، به درک بهتر فیزیولوژی گوارش و نیازهای غذایی حیوانات پرورشی منجر شده است. مفهوم سلامت روده دام، توجه فزاینده ای را در جامعه علوم دامی به خود معطوف کرده است. روده دام می تواند تحت تأثیر عوامل مختلفی باشد. یکی از این عوامل میکروبیوم است، مجموعه‌ای از باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها که دام، مثلا در روده‌های خود حمل می‌کند. سایر عوامل میزبان به شرح زیر است:

• میکروبیوتا
• سیستم ایمنی
• خوراک دام
• پتانسیل ژنتیکی
• سیستم های مسکن

مقاله مرتبط:

♣ اصول مهم ساخت و بهینه‌سازی جایگاه دام

♣ مدیریت و مبارزه با سوسک بستر در صنعت دام و طیور | راهکارهای مؤثر و اصولی

عملکرد و سلامت روده دام

سلامت روده دام، به عنوان حالتی ثابت که در آن میکروبیوم و مجرای روده در تعادل همزیستی وجود دارند و رفاه و عملکرد حیوان توسط اختلال عملکرد روده محدود نمی شود، تعریف می شود. این تعریف ترکیبی از اجزای اصلی سلامت روده، یعنی رژیم غذایی، ساختار و عملکرد موثر و میکروبیوتای طبیعی و پایدار، با هضم و جذب موثر خوراک و وضعیت ایمنی موثر است. همه این مؤلفه‌ها نقش مهمی در فیزیولوژی دستگاه گوارش دام، سلامت حیوانات، رفاه (از جمله رفتار حیوانات) و عملکرد دارند. وضوح درک سلامت روده دام مستلزم توصیف تعاملات بین این اجزا است.

آیا می توانیم از اختلالات روده پیشگیری کرده و یا کاهش دهیم؟

تحقق رفاه و بهره‌وری پایدار در دامپروری مدرن، در گرو یک رویکرد جامع است که با بهینه‌سازی سلامت روده و مدیریت هوشمند میکروبیوم آغاز شده و با اجرای پروتکل‌های دقیق بهداشتی جهت کنترل بار میکروبی محیط تکمیل می‌گردد. با تلفیق استراتژی‌های تغذیه‌ای پیشگیرانه و کاهش استرس‌های محیطی، می‌توان انعطاف‌پذیری بیولوژیک دام را در برابر چالش‌های فیزیولوژیک مانند بارداری و شیردهی افزایش داد و بدین ترتیب، با پیشگیری از اختلالات گوارشی و تقویت سد دفاعی بدن، نیاز به مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها را به حداقل رساند؛ این زنجیره هوشمند نه‌تنها ضامن سلامت و رفاه بهینه حیوان است، بلکه با تضمین تولید محصولات سالم و باکیفیت، سودآوری اقتصادی واحد دامداری را نیز به اوج می‌رساند.

چگونه مصرف آنتی بیوتیک را در حیوانات کاهش دهیم؟

کاهش وابستگی به آنتی‌بیوتیک‌ها تنها یک انتخاب اخلاقی نیست، بلکه ضرورتی برای مقابله با مقاومت میکروبی و ارتقای سلامت عمومی است. برای دستیابی به این هدف، به‌کارگیری یک رویکرد چندوجهی و یکپارچه الزامی است:

• تغذیه هوشمند و سلامت روده:

تغذیه فراتر از تأمین انرژی، ابزاری برای تقویت سد دفاعی بدن است. استفاده از جایگزین‌های طبیعی مانند پروبیوتیک‌ها، پری‌بیوتیک‌ها و اسیدهای آلی، میکروبیوم روده را متعادل کرده و با تقویت بافت لنفاوی، از استقرار باکتری‌های پاتوژن جلوگیری می‌کند. وقتی روده سالم باشد، نیاز به مداخلات دارویی به حداقل می‌رسد.

• اصلاح نژاد و ژنتیک مقاوم:

تمرکز بر انتخاب ژنتیکی دام‌هایی که به‌طور طبیعی در برابر بیماری‌ها مقاوم‌تر هستند، باعث می‌شود گله‌ای “سخت‌جان” داشته باشیم. این دام‌ها در برابر تنش‌های محیطی کمتر دچار افت سیستم ایمنی می‌شوند.

• مدیریت رفتار و رفاه:

درک رفتارهای طبیعی دام و کاهش استرس‌های محیطی (مانند تراکم بیش از حد یا جابجایی‌های غیرضروری)، سطح کورتیزول خون را کاهش داده و پاسخ ایمنی را در بالاترین سطح نگه می‌دارد.

• امنیت زیستی و بهداشت:

ضدعفونی اصولی و مدیریت بهداشت محیط دامداری، ستون فقرات امنیت زیستی و یکی از ارکان اصلی تأمین رفاه دام در واحدهای صنعتی است. وجود آلودگی‌های میکروبی و تجمع عوامل بیماری‌زا در محیط نگهداری، با تضعیف سیستم ایمنی، دام را در وضعیت استرس مداوم قرار می‌دهد که نتیجه آن کاهش شدید اشتها و افت عملکرد تولیدی است. اجرای پروتکل‌های دقیق ضدعفونی نه‌تنها بار عفونی محیط را کاهش می‌دهد، بلکه با ایجاد فضایی پاک و ایمن، از بروز بیماری‌های واگیردار جلوگیری کرده و به دام اجازه می‌دهد تا پتانسیل ژنتیکی خود را در شرایطی آرام و بدون تنش‌های سلامتی بروز دهد. در واقع، سرمایه‌گذاری بر بهداشت محیط، موثرترین گام برای تضمین سلامت گله و ارتقای استانداردهای رفاهی در دامداری‌های مدرن محسوب می‌شود.

تاثیر عملکرد افزودنی های خوراک در بهبود عملکرد و سلامت روده دام

افزودنی های خوراکی موجود در جیره برای حیوانات مزرعه اغلب اثرات متعددی دارند و برای حمایت از بهره وری، سلامت و رفاه دام هدف قرار می گیرند. تا حدی، آنها به عملکرد روده و سلامت روده دام مربوط می شوند. روده عملکردهای مهم گوارشی و مانعی دارد. میکروبیوم روده نقش مهمی در عملکرد بهینه سد ایفا می کند.

مکانیسم بین میکروبیوم، ایمنی و رفتار در حیوانات

شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد رفتار و رفاه دام به طور قابل توجهی تحت تأثیر محور روده-مغز است. مطالعات جوندگان نشان داده است که میکروبیوتای روده بر ویژگی های رفتاری مانند اضطراب، استرس و فعالیت تأثیر می گذارد. اخیرا مشاهده شده است که جوجه کشی در مزرعه می تواند به رفاه طیور کمک کند و کلونیزاسیون میکروبی روده را تغییر دهد. در خوک‌ها، نشان داده شده که حساسیت به عفونت ویروسی کاهش می‌یابد و ترکیب میکروبیوتا در خوک‌هایی که در مسکن نگهداری می‌شوند، تغییر می‌کند.

تاثیر زیست شناسی مولکولی و بیوتکنولوژی

رژیم غذایی و مواد غذایی آن قبل از هر چیز مواد مغذی را برای حیوان فراهم می کند و از بهره وری حمایت می کند و به تولید پایدار دام کمک می کند. با این حال، مواد موجود در رژیم غذایی می‌توانند اثرات مفید بالقوه دیگری را برای حیواناتی که آنها را مصرف می‌کنند، ایجاد کنند. آنها می توانند به وجود ترکیبات فعال زیستی یا اثرات خاص بر میکروبیوم روده یا عملکرد سیستم گوارشی مربوط باشند.

کارایی واکسیناسیون با حمایت از سلامت روده دام

اغلب برنامه‌های واکسیناسیون مرسوم با مصرف کم و کاهش عملکرد رشد در مراحل بحرانی گونه‌های حیوانی مزرعه همراه است که ممکن است منجر به اثرات انتقالی شود که منجر به کاهش بقا و وزن لاشه شود. با ارائه مواد افزودنی خوراک مناسب در جیره و شرایط اسکان مناسب در مراحل بحرانی گونه‌های حیوانی مزرعه می‌توان تاثیر منفی بر عملکرد تولیدی مرتبط با واکسیناسیون را کاهش داد.

کلام آخر:

صنایع آرال شیمی با مدیریت هوشمندانه بهداشت پستان، تجهیزات و شرایط شیردوشی دام با استفاده از مثلث پری‌دیپ، تیت‌گارد و پراستیک اسید، سلامت گله و کیفیت شیر تولیدی را تضمین می کند. فرآیند بهداشت با پری‌دیپ B4 Dip جهت حذف آنی آلودگی‌های محیطی قبل از دوشش آغاز شده و با به‌کارگیری تیت‌گارد سیف تیت گارد پس از دوشش، برای ایجاد سدی محافظ و نرم‌کننده در برابر نفوذ باکتری‌ها به مجرای پستان تکمیل می‌گردد؛ همزمان، استفاده از داموسیب به عنوان یک ضدعفونی‌کننده قدرتمند و سازگار با محیط زیست، با نابودی بیوفیلم‌ها در خطوط شیردوشی، چرخه‌ی پاکیزگی را کامل می‌کند. ترکیب این راهکارها نه‌تنها نرخ ابتلا به ورم پستان را به حداقل می‌رساند، بلکه با کاهش استرس‌های ناشی از بیماری، سطح رفاه دام و بهره‌وری اقتصادی واحد دامداری را به طور چشمگیری ارتقا می‌دهد.

⇐ بروزرسانی در دی ماه 1404