معرفی روش های بازیافت و دفع لجن های نفتی

صنایع پالایش نفت مقادیر نسبتا زیادی زباله از منابع مختلف از جمله فاضلاب، کف مخازن، مواد جامد امولسیونی تفاله نفت و لجن های مختلف از جداسازی نفت، آب و جامد تولید می کنند. ته نشین شدن ماسه، زنگ زدگی و بخش های سنگین نفت خام منجر به از دست رفتن آب فاضلاب در مخازن ذخیره سازی نفت خام پالایشگاه می شود و در نهایت می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در پالایشگاه با ورود لجن یا اسلج به کارخانه شود. این می تواند باعث خروجی کمتر از حد مطلوب نفت خام و رسوب مبدل های حرارتی شود. از آنجایی که لجن قبلا در مکان‌های دفن زباله و تالاب‌ها دفع می‌شد، هیدروکربن‌های با ارزش از بین رفته‌اند که پیامدهای زیست‌محیطی و مالی دارد. از آنجایی که روش دفع لجن های نفتی به طور گسترده ای غیرقابل قبول می شود، راه حل های جایگزین برای بازیافت اسلج های نفتی و استفاده مجدد از آن ها ضروری است. در این مقاله به بررسی روش های دفع و تصفیه لجن های نفتی، می پردازیم.

لجن یا اسلج نفتی چیست؟

در تولید و اکتشاف نفت، پسماندهایی تولید می شود که شامل سیال حفاری، فاضلاب نفتی، لجن تصفیه خانه پساب نفتی و لجن کف مخزن می شود. یک پالایشگاه نفت با ظرفیت تولید 105000 بشکه در روز تقریبا 50 تن لجن نفتی در سال تولید می کند. بقایای یافت شده در پایه مخزن و سایر تأسیسات ذخیره سازی عموما لجن نامیده می شود. برای مخازن ذخیره نفت خام، این نوع لجن که در پایه آن یافت می شود از هیدروکربن ها، آسفالتین ها، پارافین، آب و جامدات معدنی مانند ماسه، سولفیدهای آهن و اکسیدهای آهن تشکیل شده است.

لجن نفتی

لجن نفتی چگونه تشکیل می شود؟

هیدروکربن جزء اصلی لجن نفتی است و زمانی تشکیل می شود که خواص نفت خام در نتیجه تغییرات شرایط خارجی تغییر کند. تشکیل لجن نفتی معمولا به دلیل سرد شدن در زیر نقطه ابری، تبخیر انتهای نور، مخلوط شدن با مواد ناسازگار و ورود آب برای تشکیل امولسیون ایجاد می شود. ترکیب عنصری لجن نفتی عبارت است از نیتروژن، فسفر، پتاسیم، آهن، مس، کلسیم، منیزیم، کادمیوم، فسفات، کروم، روی، سدیم و سرب.


⇐مقالات مرتبط⇒

شیرین سازی مشتقات نفت و گاز

گوگردزدایی فرآورده های نفتی در صنعت پتروشیمی


ضرورت بازیافت اسلج های نفتی و مخاطرات محیط زیستی آن ها

لجن نفتی خام یک مشکل همیشگی است که منجر به اثرات خورنده و کاهش ظرفیت ذخیره سازی نفت می شود. اثر اقتصادی شامل هزینه حذف و دفع لجن است، که در آن هزینه بیشتر، هزینه دفع مواد ناسازگار با محیط زیست است. در صورت عدم دفع لجن های نفتی، مخاطرات لجن های نفتی به شرح زیر است:

  • این آلاینده‌ها شامل هیدروکربن‌های نفتی، مانند هیدروکربن‌های آلیفاتیک و هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای هستند. هر مخزن ذخیره سازی، لجن را در طول زمان جمع می کند، اما مخزن ذخیره سازی نفت مشکلات بزرگتری در مکان های تولید ایجاد می کند.
  • دفع نادرست لجن نفتی به محیط زیست، تهدید بزرگی از جمله تغییرات قابل توجه در خواص شیمیایی و فیزیکی خاک های اطراف و در نتیجه تغییرات مورفولوژیکی ایجاد می کند.
  • کمبود عناصر غذایی و توقف رشد در پوشش گیاهی خاک های پذیرنده
  • ویسکوزیته بالای لجن، آن را در منافذ خاک تثبیت می کند و منجر به پوشش پیوسته ایرفویل زمین می شود.
  • کاهش رطوبت، هدایت هیدرولیکی و قدرت ترشوندگی خاک در حضور لجن نفتی توصیف شده است.
  • عناصری با وزن مولکولی بالا مشاهده شده اند که پوسته های آبگریز را تشکیل می دهند و بنابراین دسترسی آب و تبادل آب-هوا در خاک را کاهش می دهند.
  • درمان ناکارآمد و دفع نادرست نفت در محیط یک نگرانی عمده برای سلامتی است، زیرا حاوی هیدروکربن های نفتی است که برای انسان و حیوانات، ژنوتوکسیک هستند.
  • هیدروکربن های نفتی می توانند نیمرخ خاک را به داخل آب های زیرزمینی نفوذ کنند و تهدیدی جدی برای سیستم های آبی ایجاد کنند.
  • وجود هیدروکربن های نفتی در خاک تنوع میکروارگانیسم های خاک را کاهش می دهد.
  • ترکیب لجن نفتی شامل کنسانتره سنگین هیدروکربن های نفتی است. بیشتر این اجزا به دلیل پیوندهای مولکولی محکم، وزن مولکولی سنگین، آبگریزی و حلالیت کم در آب، مقاوم هستند.

ادامه دارد…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست